Anna van Rijn Kanaal

Stilte a.u.b.!

Je kan een speld horen vallen. Je hart klopt en bonkt als een basdrum op je trommelvlies. Elke ademhaling klinkt als een windstoot en elke onderbrekende kuch of nies is een onverwachts kabaal, te vergelijken met de plotse inslag van een bliksemschicht. De akoestiek wordt afgerond met het gekras van pen op papier en het zachte geruis van ketels, machines of airco’s op de achtergrond.

Dit orkest van gedempte klanken is wat wij stilte noemen. Een zeldzaamheid op scholen, maar desondanks een vereiste. Deze stilte bevrijdt ons van het geluid van bevelende docenten, blèrende speakers en druk converserende leerlingen en zorgt voor een concentratie waar menig mediterend Boeddhistisch monnikje van zou gaan beven in zijn kleed. Het is echter onbegonnen werk om in een school één kubieke decimeter te vinden waar het volume niet dermate grensoverschrijdend is dat het blijvend letsel veroorzaakt. Hier zou dus een apart lokaal voor moeten zijn. Een plek waar leerlingen kunnen studeren in stilte. Want als ze niet kunnen studeren, waarvoor zitten ze dan hier op school?

Het bestuur van het Anna van Rijn zag dit in en besloot zo’n lokaal uit de grond te stampen. Na de blauwdrukken van het gebouw nog eens naast elkaar gelegd te hebben, kozen zij ervoor om de aula in te perken en een stuk hiervan tot stiltelokaal te transformeren. Ze begonnen met het onaangekondigd plaatsen van een muur om aula van lokaal te scheiden. Ongetwijfeld heeft deze ingreep indruk gemaakt op de toekomstige Amerikaanse president, heer Trump, die dit op grotere schaal in de Verenigde Staten toe wil passen. In zijn geval spelen de Mexicanen dan eventjes voor leerlingen, omdat zij, net als wij hier op school, de bouw van deze wand dienen te betalen.

Dus niets te klagen, zou je zeggen. Het stiltelokaal is er gekomen, vlak naast de kantoortjes van Robijn, want daar doet het Anna de was bij. Wij, de leerlingen, kunnen nu dus ongelimiteerd in absolute stilte aan het werk gaan met slechts het geluid van een draaiende wasmachine op de achtergrond. Fout! Het stiltelokaaltje is geen fulltime stiltelokaal. Veel vaker dan met stilte, wordt de ruimte daar gevuld met de klanken van vergaderende Robijnen. Het is namelijk een huurlokaal. Soms kan een leerling er leren, maar liever ruilt het schoolbestuur de overpunten in voor een extra zakcentje.

Nu kan het natuurlijk zo zijn dat de school deze euro’s keihard nodig heeft. De kwaliteit van de koffie in de lerarenkamers lijkt immers een indicatie voor een budgettekort. Dat de ruimte enkele keren wordt verhuurd, is dus niet een enorm probleem, natuurlijk niet. Maar mijn reden tot klagen ligt hem toch in de specifieke tijden dat het lokaal verhuurd wordt. Afgelopen toetsweek bijvoorbeeld. Tussen de toetsen in was er een zee van tijd om je voor te bereiden, maar in de aula was het natuurlijk veel te luidruchtig. Wie dan zijn heil zocht in het stiltelokaal, kwam van een kouwe kermis thuis. Het lokaal zat óf op slot, óf was in gebruik door de inwonende bedrijfslieden.

Als er zelfs tijdens de toetsweek geen gebruik gemaakt kan worden van het stiltelokaal, kunnen we het beter ontdoen van deze titel. Plak er maar een sticker op met de tekst ‘Vergaderzaal Robijn’ en ik zal dan op mijn beurt mijn mond wel houden. Als wij, de leerlingen van het Anna van Rijn, dat allemaal doen, wordt het misschien alsnog stil. Misschien kunnen we dan alsnog die speld horen vallen.

Jeff van Pommeren

Voeg een reactie toe

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links