Anna van Rijn Kanaal

Nu lezen, niet straks!

Ongeveer twee weken geleden zei ik dat ik een stukje over uitstelgedrag zou schrijven. Er zat geen deadline aan, het zou wel komen. Nu, twee weken later ben ik het aan het schrijven, omdat het nu toch echt wel moet. Ik zal niet de enige zijn die alles steeds uitstelt. Maar waarom stellen we toch steeds alles uit en wat kunnen we eraan doen?

Uitstelgedrag, het uitstellen van taken die men eigenlijk wil of moet doen en waarbij men weet dat het uitstel waarschijnlijk niet goed doet of zelfs tot extra stress zal leiden. Ze noemen het ook wel procrastineren. Het zijn niet de leuke taken die worden uitgesteld, maar juist de wat minder leuke. Bijvoorbeeld leerlingen die het leren voor een toets uitstellen en volwassenen die hun belastingaangifte tot het laatste moment uitstellen. Zo’n taak uitstellen is als een psychische tol, zolang de taak nog niet voldaan is blijft het in je hoofd rondspoken.

Maar als dit uitstelgedrag stress oplevert, waarom doen we het dan? Volgens ‘The nature of procrastination’, een boek door Piers Steel, Canadese hoogleraar aan de Haskayne School of Business van de universiteit van Calgary, zijn er in grote lijnen vier redenen achter uitstelgedrag. De eerste reden doet zich voor wanneer je weinig nut of plezier in een taak ziet, je bent dan niet snel geneigd de taak te doen. Ook heeft het uitstelgedrag te maken met je persoonlijkheid. Ben je namelijk erg impulsief, dan raak je snel afgeleid en kost het je meer moeite een taak uit te voeren. De derde reden heeft te maken met de verwachtingen: verwacht je dat iets makkelijk is, dan schuif je het nog even door. Dit kan uiteindelijk dan toch nog tegenvallen. De laatste reden heeft te maken met faalangst. Als je niet zeker weet of iets je wel gaat lukken, blijf je het maar uitstellen. Hoe minder vertrouwen in het tot een goed einde brengen van een taak, hoe meer kans er is op uitstelgedrag.

Hoe vermijd je dat uitstelgedrag dan? Uitstellen zal je altijd wel doen, al is het iets kleins, je blijft het doen. Hier toch wat tips om te proberen het te voorkomen. Vraag jezelf eerst af waarom je last hebt van uitstelgedrag, als je dat weet is het makkelijker op te lossen. Als je een grote taak hebt, bijvoorbeeld een opdracht, kan je die taak opdelen in kleinere taken. Dit zorgt ervoor dat je niet in één keer een hele grote opdracht hoeft af te maken en tegen heel veel hoeft op te kijken. Wanneer je toch begonnen bent aan je opdracht, zorg er dan voor dat je zo min mogelijk afleiding hebt. Zo dwing je jezelf er toch een soort van te focussen op één ding, je opdracht. Dit stukje bewijst dat het mogelijk is!

Sofie van Ingen

Voeg een reactie toe

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links