Anna van Rijn Kanaal

Meurgeuren door de klasdeuren

De notoire stank hangt in de school als een ware kwelgeest. Zodra een deur van een zojuist tot de nok toe gevuld lokaal openzwaait, schieten de leerlingen naar buiten en brengen ze een ongekende stankimpuls met zich mee.

Met wasknijper op de neus geklemd en een diepe teug schone zuurstof in de longen trotseer je de stank en stap je met tegenzin het muffe lokaaltje binnen. In grote haast klap je de ramen open in de hoop dat er buiten een windje waait. Tevergeefs, de wind is gaan liggen als een obesitaspatiënt na de honderd meter sprint. Het zweet breekt je uit en je gezicht begint paars te kleuren. Je snakt naar adem, de gemixte geur van oksels van zowel puberale leerlingen als pre-bejaarde docenten weerhoudt je hiervan. Na enkele houd-je-adem-in records verbroken te hebben, volgt toch een bittere ademhaling. De geurtjes penetreren je neusholtes, alsof het gifgas is. Het wordt wit voor je ogen en je raakt het bewustzijn kwijt. Op de route naar de vloer kop je nog een tafel doormidden, maar daar voel je niets meer van. Nogmaals geveld door de meurgeuren van het Anna.

Oké, oké, misschien overdrijven we een beetje, maar we kunnen niet ontkennen dat we soms ontzettend klamme stinkende lokaaltjes binnenstappen. We nemen dit niemand kwalijk, iedereen stinkt namelijk weleens. Al helemaal op een school waar elkaar de koppen ingooien met trefbal hoog op de dagelijkse agenda staat. Hoewel de douches niet meer volop in gebruik zijn, worden de deodorantbussen wel rondgegeven in de kleedkamers, dus eigenlijk hoeft gymles geen excuus te zijn.

Waar ligt het dan wel aan? We vonden het tijd om ons empirisch onderzoek te onderbreken en vroegen allesweter Frank van Nunen om raad. Hij vertelde ons over bacteriën in de okselharen, over de verspreiding van de zweetgeur en hij sprak tot ons over zijn scepsis betreffende deodorantbussen. De mannetjes houden meestal niet ontzettend van de geproduceerde geurtjes van de vrouwendeodorant. En het scenario dat de AXE-reclame suggereert, dat vrouwen een man bestormen als uitgehongerde straathonden zodra hij het chemische goedje over zich heen spuit, daar zit volgens Frank weldegelijk een luchtje aan. Parfum is ook niet zijn favoriete geurverhuller. Hij is zelf meer overtuigd van een doodgewone douchebeurt.

Volgens Van Nunen is iemands onverhulde geur een goede indicator voor de liefde. Namelijk, heb je ooit een warm tintelend gevoel gehad, toen je door een drukke winkelstraat wandelde? Goede kans dat je de liefde van je leven hebt geroken. Hij suggereerde ons op een eerste date, de betreffende heer of dame onder een douche te douwen, zodat de camouflerende cosmetica en verdoezelende parfums van het lichaam af worden gewassen. We probeerde hem uit te leggen dat dit wel lastig is en meestal pas na meerdere afspraakjes zou kunnen lukken. De man keek ons onbegrijpend aan. We concludeerden dat hij vast erg geoefend was in het liefdesspel.

Kortom, was jezelf. Was de hardnekkige bacteriën uit je okselhaartjes en omarm de natuurlijke geuren. Zorg dat je kleertjes goed gewassen zijn en de cosmetica en mik de eau de toilettes in de prullenmand. Doe dit en wie weet, misschien dat we ooit door de school kunnen lopen zonder wasknijper op de neus geklemd. En misschien, heel misschien, ruiken we onze ideale partner naast ons zitten. Als dat ooit zal gebeuren, dan springen wij in ieder geval een gat in de lucht.

Jorgie Hendriks & Jeff van Pommeren

Voeg een reactie toe

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links