Anna van Rijn Kanaal

Jongeren, doe iets!

Hallo 12 tot 18-jarigen, telefoonverslaafden, genz’ers, klimaatprotesteerders en hordes aan meninglozen. Hoeveel babyboomers heb je deze week boos gemaakt? De millennials hebben gelijk: Snapchat is vermoeiend en generatie Z is ongemanierd.

Ik zal proberen niet te veel zinnen te beginnen met ‘ik’, om aan het label van meest zelfzuchtige generatie te ontkomen. Dat label zelf is nog een interessante paradox: hoeveel belang we, voor het eerst, hechten aan het klimaat is immers precies in balans met hoeveel minuten wij aan selfietijd besteden. Wat zitten we vol van die paradoxen, het laat ons tussen al onze elektronische apparaten misschien wat menselijker lijken.

Wat dacht je van een ander paradox: wij zijn de bescheidenste ongemanierdste generatie. Ergens in de jaren negentig pakte technologie een rol als derde ouder in de meeste huishoudens, bedoeld of onbedoeld. Het is natuurlijk ook handig als kinderen zich bezighouden met bewegende schermen zodat je zelf je handen vrij hebt. Dit zou de reden kunnen zijn dat millennials en babyboomers ons verwijten dat we ongemanierde mensen zijn. We kijken elkaar minder vaak in de ogen en spreken minder tegen echte mensengezichten. Geen wonder dat onze sociale vaardigheden afnemen.

Bescheiden zijn we op een ongelukkige manier. Mogelijk te druk met ons uiterlijk en online-bestaan, besteedde onze generatie het minste tijd aan buitenspelen, hadden we de minste boekenlezers, het minste seks en de minste autobestuurders van onze leeftijd.

Een ander symptoom van ongelukkige bescheidenheid is onze ideologische beleefdheid. Misschien zijn we te relaxed om het gevoel te hebben dat we ons als individuen moeten ontwikkelen, dat we moeten leren hoe we ons verbaal kunnen verweren, moeten lezen, schrijven en debatteren. Het niet de jaren ‘60, waar Vietnam jongeren motiveerde om op te staan tegen ‘The Man’, de straat op te gaan met protestsongs van Bob Dylan op de achtergrond. Toch ben ik (die ‘ikken’ toch redelijk bedwongen in aantal, tot nu toe) gefrustreerd over onze tekortkomingen op het gebied van ‘denken’ wanneer we ook tekortkomen op het gebied van ’doen’. Oftewel: onze relatieve ideologische onverschilligheid wordt niet gecompenseerd door plezier, en je eindigt met een overmaat aan tijd met jezelf en dat rechthoekige schermpje in je hand.

Lieve leeftijdsgenoten, waar is de passie en de rock ‘n roll van de jeugdigheid gebleven? Misschien is het zoals je opa en oma’s ouders zeggen en ging het echt allemaal bergafwaarts na de Beatles. De eerste inheemse bevolking van het internet heeft nog veel navigatie te doen. Dwars door E-books, YouTube-filosofen en elke politieke hashtag heen hoop ik dat we uiteindelijk tot de conclusie komen dat geen Tweet of post genoeg identiteit biedt wanneer je jezelf en je meningen niet kunt uiten. O ja, en dat we wat vaker alsjeblieft en dankjewel mogen zeggen. Of maak je ongemanierdheid ten minste een symptoom van je authentieke tegendraadsheid… Er is geen middenweg in punk.

Laat me je vertellen dat het scherm te licht is en pijn doet aan je ogen… Kijk, een raam… Wat zou er aan de andere kant zijn?

Sewa Hasan

Bronnen:

 

Voeg een reactie toe

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links

Volg ons ook op:

Handige links