Anna van Rijn Kanaal

Efcharisto Griekenland!

Vanaf het begin van het schooljaar werd in de lessen Latijn van de vierde en vijfde klas veel gepraat over broodjes gyros, het recept voor tzatziki en het weer in Griekenland. Een docent die vol passie over zijn land staat te vertellen en een groep van 16 leerlingen die met stralende ogen zitten te luisteren. De gymnasiumreis moest wel perfect worden.

1 oktober was het zover, de gymnasiasten uit de vierde en vijfde klas vertrokken naar Athene. In de middag verzamelden we op Schiphol en toen de groep compleet was werd afscheid genomen van de ouders. Deze leken het vaak spannender te vinden dan de leerlingen zelf. Maar ja, kleintjes worden groot.

Na een goede vlucht landden we ’s avonds en na een busritje met Griekse muziek kwamen we aan in het hotel. Iedereen was moe, wat betekende dat het een geweldig idee was om een avondwandeling te houden. Athene in het donker, wat een geweldige stad. Voor het eerst zagen we de Akropolis, ver, ver boven ons. En toen kregen we eindelijk waar we lang naar hadden verlangd: ons eerste broodje gyros.

In onze dagen in Griekenland hebben we meer gezien dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Naast de prachtige bezienswaardigheden zelf was ook het uitzicht adembenemend. In korte broek en een hemdje over de Akropolis lopen terwijl je klasgenoten in de les zitten te zwoegen met dikke truien aan, wat wil je nog meer?

De eerste dag hebben onze twee geweldige klassieke docenten ons flink wat laten lopen: Van de Akropolis naar de tempel van Zeus. Daarna door naar de boog van Hadrianus en alsof het nog niet genoeg was: een wedstrijdje hardlopen in het ongelofelijke Olympische Theater. Daarbij kwam ook nog de wisseling van de wacht. We hebben zo ongeveer gezien hoe mannen in traditionele kledij door middel van gekke danspasjes wisselen van plek, om vervolgens een uur lang stil te staan (zonder te lachen?!). De avond afgesloten met nóg meer wandelen, maar dit was zeker de blaren op onze voeten waard: alle lichtjes van Athene bekijken van bovenaf een rots. Alsof de hemel onderaan je voeten lag.

In het Epidauros theater hebben onze docenten een demonstratie gegeven van de geweldige akoestiek. Wanneer we bovenin het theater zaten konden we zelfs op deze grote afstand horen hoe een muntje op de grond viel, in het midden van de cirkel waar het theater plaatsvond. Ook vertelde Guiot een verhaal terwijl wij in het publiek zaten. Hier was een surveillant echter niet heel blij mee en hij probeerde hem weg te sturen. Dit lukte haar pas na drie pogingen.

Na drie intensieve dagen, waarin we overigens ook nog het kanaal van Korinthe, Mycene, Plaka en een restaurantje hebben bezocht (met ‘iets’ te weinig slaap), was het tijd om de koffers weer in te pakken. We vertrokken voor één nachtje naar een hotel in de buurt van de Meteora kloosters: Kalambaka Meteora. Onderweg gingen we langs Delphi, waar we de navel van de aarde konden aanraken, wat geluk zou symboliseren. Ook hebben we kennisgemaakt met hele kleine, schattige schildpadjes. De dag erna gingen we de kloosters bezoeken, waar de meiden gedwongen waren een práchtig, extreem modern uitziend kleed om te knopen als rok. We hebben gezien hoe de monniken leven en hoe zij hun leven geven aan hun geloof. Na te hebben genoten van het adembenemende uitzicht was het tijd voor vijf uurtjes in de bus. Voor sommigen de kans om hun slaaptekort in de halen, terwijl de rest van de groep met ontzettend veel passie en bijzonder veel lawaai 30 seconds speelde.

De zesde dag was onze ‘extra dag’, we gingen met de boot naar het eiland Aigina. Na een tempel en kerk bezocht te hebben, was het tijd voor rust. Een aantal ging eerst in het dorpje winkeltjes bekijken, maar na een uurtje was de hele groep samen op het strand en/of aan het zwemmen. Een welverdiend heerlijk rustig middagje, wetend dat we de dag erna al terug moesten naar ons koude kikkerlandje.

Niet alleen hebben wij genoten van de zon, we hebben ook nog gezwommen in helder water waar wij de vissen zagen zwemmen, we hebben kaarsjes aangestoken in kerkjes voor de mensen van wie wij houden, we hebben heel veel zoete ijsjes en hartige broodjes gyros gegeten, we hebben geleerd van elkaar en met elkaar over het leven in het oude Griekenland, we hebben gestaan op plekken waar alle mythes en verhalen zijn ontstaan, we hebben de warmte en gezelligheid van de Griekse bevolking mogen ontvangen, we hebben veel (naakte en) goddelijke beelden bekeken, we hebben musea bezocht, we hebben ontdekt, maar we zijn vooral wijzer geworden. Griekenland heeft ons verwarmd, van binnen en van buiten.

De laatste dag hebben we ’s morgens nog The Athens museum bezocht, waar we het beroemde masker van Agamemnon hebben mogen bezichtigen. Onze voetstappen volgden de weg naar de bibliotheek van Hadrianus, de Griekse en Romeinse stoa, de Kerameikos en ons vertrouwde stadje Monastiraki. Voor de laatste keer hebben we gyros gegeten, daarna was het tijd om terug te gaan naar het vliegveld. Met een warm welkom van de ouders in het koude Nederland en een moe maar mooi afscheid van ons hechte clubje gymnasiasten, zijn we door de regen naar huis gereden. Die nacht konden we eindelijk in ons eigen vertrouwde bedje slapen, met een hoofd vol geweldige herinneringen en behoefte aan een week slaap. Een perfecte ‘werkweek’ om nooit meer te vergeten.

Klik hier voor het videoverslag van deze reis!

Esmé van Straaten en Valentine Jansen

Voeg een reactie toe

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links