Anna van Rijn Kanaal

Brief aan Anna, deel II

Lieve Anna,

Ik moet toch wel toegeven dat ik steeds meer nadenk over ons. Over hoe het nu verder moet. Ik kan me nog herinneren dat twee jaar geleden, rond deze tijd, ik nog alles zeker wist. Dat ik nog zeker wist dat ik voor altijd bij je zou willen blijven. Het voelde zo veilig maar toch zo vrij. Nu twee jaar later, begint dat gevoel om te slaan. Het voelt steeds meer als een verplichting, het is niet meer zo leuk als het ooit was.

Begrijp me niet verkeerd, zoals ik al eerder schreef heb ik ontzettend veel leuke dingen meegemaakt. Mensen ontmoet die ik nooit meer vergeet en herinneringen gemaakt die ik, of ik nou wil of niet, altijd met mij mee zal nemen.

Ik ben zo ontzettend dankbaar voor alle gave kansen die ik heb gekregen, alle mogelijkheden en alle ervaringen. Alle steun en alle liefde. Daar wil ik graag aan toevoegen: het ligt niet aan jou, het ligt aan mij. Ik ben klaar om verder te gaan met mijn leven, ik hoop dat je dat begrijpt. In het begin zal het moeilijk worden, zo zonder jou, in de wereld losgelaten te worden. Maar ik weet zeker dat ik mijn weg zal vinden. En voor jou: op ieder potje past een dekseltje, jouw tijd komt nog wel. Er zijn er vast genoeg die met jou verder willen.

Hoewel ‘dankjewel’ tekort doet aan alles wat je mij hebt gegeven, moet je maar gewoon voor één laatste keer begrijpen wat ik daarmee bedoel.

Liefs, je ex-6e klasser,

Anne

 

Voeg een reactie toe

Wees de eerste bij nieuwe content!

Krijg een seintje als er nieuwe content is geplaatst! Meld hieronder gratis aan!

Volg ons ook op:

Handige links

Volg ons ook op:

Handige links