Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Anna van Rijnkanaal | 19 september 2018

Scroll naar boven

Top

Geen reacties

Three days of MEP

Three days of MEP

Ook dit schooljaar hebben wij, het Anna van Rijn College, weer MEP gehad. Dit vond nog plaats in 2016. Ook in 2017 is er alweer een MEP geweest, alleen nu niet in de Anna van Rijnzaal, maar in het Provinciehuis. Tijd voor het Provinciaal Model European Parlement. En dat is wel andere koek.

Voordat ik erover ga beginnen hoe de eerste dag van het provinciaal is verlopen, wil ik eerst onze vertegenwoordigers voorstellen. We beginnen met de delegatieleden: Esmé van Straaten (voorzitter delegatie), Luuk Nagtegaal, Valentine Jansen, Nikki de Mol, Marina van den Bosch en Sophie Janssen. Zij vertegenwoordigen het land Spanje. De voorzitters die ons vertegenwoordigen en heel streng zijn, zijn Levy Grinwis (algemene voorzitter) en natuurlijk Bas van Rooijen. En de journalist die ons vertegenwoordigde, ben ik, Lisa Ritfeld.

De commissies die bij dit MEP horen zijn als volgt: commissie Buitenlandse Zaken (Luuk Nagetgaal), Binnenlandse Zaken (Esmé van Straaten), Dierenwelzijn (Valentine Jansen), Privacy (Sophie Janssen), Duurzaamheid (Nikki de Mol) en Volksgezondheid (Marina van den Bosch). Ieder delegatielid zit bij één commissie.

Dag nummer één: onze helden, zoals Bas ze noemt, waren erg zenuwachtig voor de eerste dag van het provinciaal. Dat snap ik ook wel, aangezien de andere gedelegeerden hetzelfde niveau hadden als zijzelf. In het Provinciehuis kwamen we, na het ophangen van onze jassen, in een grote zaal terecht. Hier verzamelden de scholen/landen zich. We bleven wel bij elkaar staan, aangezien we niemand anders kenden en het wel erg spannend was. Na het verzamelen moesten we in de zaal gaan zitten waar ook de plenaire zitting werd gehouden. We kregen hier een welkom van de voorzitter, Levy, en hij somde de huisregels op. Daarna werd er nog een heel verhaal verteld door Pim v.d. Berg, die in het provinciegebouw werkt. Hier moest ik ook mijn eerste stukje schrijven, dat moesten alle journalisten en twee daarvan kwam in het MEP-krantje.

De eerste dag van het MEP was om de IC’s (probleemstellingen) te bespreken bij de commissievergaderingen. Hier moest ik ook een stukje over schrijven, maar dat boeit waarschijnlijk niemand. Toen de dag erop zat vroeg ik aan de helden hoe het ging. Zijzelf vonden het niet zo goed gaan. Ze vonden het vooral lastig omdat er zoveel andere goede parlementariërs waren. Maar ik had nog steeds vertrouwen in ze.

Dag nummer twee: vandaag waren onze MEP’ers iets minder zenuwachtig. Sommige hadden zich goed voorbereid in de avond, nadat we uit eten waren geweest met alle gedelegeerden en voorzitters. Deze dag was bedoeld om de OC’s (oplossingen) te bespreken om later in de resolutie te zetten. Ook waren vandaag de commissievergaderingen, waar ik een stukje over moest schrijven.

Bij de commissievergadering was het een beetje een chaos, maar uiteindelijk pakten ze het serieus zijn weer op. Bij de commissievergaderingen gingen ze door de resoluties, die uitgeprint waren nadat elke commissie haar OC’s had ingeleverd, om de zwakke punten eruit te halen en ze zo de commissies aan te kunnen vallen. Toen de dag voorbij was, ging onze school nog even gezellig naar de McDonalds. Dat hadden ze wel verdiend hoor, even een relaxmomentje.

Dag drie: dit was dag waarop alle parlementariërs hadden gewacht, waar ze zo hard voor hebben gewerkt: de dag van het plenaire  debat. Ook hier moest ik een stukje over schrijven. Net als met het openingsstuk werden er maar twee gekozen om in het MEP-boekje te staan. Ik had gehoord dat onze helden goede tegenspeeches hadden, hopelijk goed genoeg om te mogen speechen.

Er was een nieuw onderdeel bij het plenair debat. Het was een twee tegen twee debat. Hierbij werden twee voorstanders en twee tegenstanders van het OC van de commissie tegenover elkaar gezet en moesten ze argumenten geven waarom het voorstel wel of niet goed voor Europa zou zijn. Ik moet zeggen, dat ik ontzettend trots op onze vertegenwoordigers ben. Zij deden het zo goed bij het plenaire debat! Ze hebben hard gestreden op dag drie. Nu alleen nog de eerste plaats behalen! Ik kan ook met trots zeggen dat ik heb ‘gewonnen’ met het stukje over het plenair debat,

Na deze lange dag was het tijd om naar een school te gaan om daar met zijn allen (heel het provinciaal) patat en hamburgers te eten. Hier gingen ook de voorzitters overleggen wie er naar het Nationaal gingen en natuurlijk welke delegatie er had gewonnen! Dus wij zaten allemaal gezellig aan een tafel te kletsen en te eten. En toen was het moment aangebroken! De uitslag kwam. Iedereen natuurlijk erg zenuwachtig bij elkaar staan toen meneer Peulen de uitslag oplas. De winnaar van het provinciaal MEP 2017 was… Hongarije. Hier waren wij erg teleurgesteld over en ik vind het, als ik eerlijk ben, niet terecht. Ook Bas en Levy baalden hier erg van, ook al wisten zij de uitslag L. Ik zag aan Bas zijn gezicht hoe erg hij hiervan baalde, maar desondanks was hij nog steeds erg trots op ons was. Helaas was er weinig aan te doen.

Gelukkig mag er van elke delegatie eentje naar het nationaal. En de winnaar van onze delegatie was Sophie Janssen! Reserve is Luuk Nagtegaal. Zij hebben het dik en dik verdiend! Verder werden nog de hoofdredacteuren van volgend jaar bekend gemaakt. En ik kan je super blij en enthousiast vertellen dat ik er een van ben! Dus volgend jaar ben ik weer gewoon bij het Provinciaal MEP, alleen dit keer als hoofdredacteur!

Als laatste wil ik even zeggen: Bas en Levy, ontzettend bedankt voor de support die jullie ons gaven. Jullie zijn werkelijk waar de beste mentoren en voorzitters ooit! En Valentine, Esmé, Luuk, Sophie, Marina en Nikki, ik ben ontzettend trots op jullie. Niemand zou het beter hebben gedaan dan jullie. Jullie zijn echt talentjes!

Lisa Ritfeld

Geef uw mening