Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Anna van Rijnkanaal | 18 juli 2018

Scroll naar boven

Top

Geen reacties

Last van kiespijn

Last van kiespijn

Duaal, deeltijd, voltijd, master, bachelor, associate degree, allemaal termen die je tegenkomt wanneer je je aan het oriënteren bent op vervolgstudies. Termen die ik eerst niet kende, maar door de vele uren die ik heb doorgebracht op sites van hogescholen en universiteiten komen die termen inmiddels mijn neus uit.

Uren en uren heb ik doorgebracht op deze sites. Des te meer uren ik doorbreng op deze sites, des te meer ik in paniek begin te raken. De vraag “Welke vervolgopleiding ga ik kiezen?” echoot al een tijdje in mijn hoofd.

Er staan 3 punten op mijn bucketlist dit jaar: een goed cijfer voor mijn profielwerkstuk, slagen en de juiste studiekeuze maken. Het eerste punt is een kwestie van doen, het tweede punt is een kwestie van leren, maar het derde punt? Ik dacht dat het een kwestie van oriënteren was, maar zoals ik eerder al zei, daar kom ik helaas niet veel verder mee.

Ouders die roepen dat ik moet kijken of er wel genoeg werk is in de richting die ik zal kiezen, de overheid die roept dat ik voor 1 mei een keuze gemaakt moet hebben tenzij het een studie is met een decentrale selectie: dan moet het zelfs voor 15 januari! Het klinkt ver weg nu we nog maar in oktober zitten, maar de tijdsdruk vreet aan me. Wat ga ik doen met mijn leven?

Het idee dat ik nu moet beslissen wat ik mijn hele leven zal gaan doen, maakt het er niet beter op. Wat als er geen werk te vinden is? Wat als ik het zat raak? Wat als ik het gewoonweg niet kan? “Volg je hart,” zei mijn vriendin laatst, maar zelfs mijn hart weet het niet meer. Ik zie door het studiekeuzebos de bomen niet meer.

Het voelt inmiddels meer als een prestatie als je weet wat je wilt studeren. Ik dacht dat het leuk zou zijn om deze keuze te maken, maar het is meer een keuze die me opgelegd wordt. Toch wordt er nog steeds van me verwacht dat ik deze maak. Ik weet niet eens wat ik vanavond wil eten, hoe verwacht men dat ik weet wat ik met de rest van mijn leven wil doen?

Amina Bachounda

Geef uw mening