Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Anna van Rijnkanaal | 20 september 2017

Scroll naar boven

Top

Geen reacties

En dan… word je serieus genomen!

En dan… word je serieus genomen!

Het koffiezetapparaat pruttelt. Ik sta in onderbroek en te wijd ochtendshirt over het aanrecht geleund, terwijl ik het kopje vol zie lopen met het zwarte drankje.

Voorheen zette ik geen koffie voordat ik naar school ging, maar tegenwoordig behoor ik tot de oudere leerlingen op school, dus moet ik een zekere volwassenheid tonen. Althans, dat heb ik mezelf wijsgemaakt. Ik pak mijn kop koffie en ga zitten op een nabije kruk. Terwijl ik de slaap uit mijn ogen wrijf en nipjes neem van de nog iets te hete koffie, overweeg ik de krant te gaan lezen. Dan zou het plaatje helemaal compleet zijn, denk ik bij mezelf. Ik ga uiteindelijk niet mee in de complete maskerade, want ik besluit om de Snapchat-verhalen van gisteren te bekijken. Ik blijf immers wel gewoon een middelbare scholier.

Het is niet alsof ik me ouder of beter voel zodra ik op school door de gangen loop. Absoluut niet. Misschien voel ik me juist meer op mijn plaats dan ooit. Leraren nemen me een stuk serieuzer, wat wel even op zich liet wachten in sommige gevallen. Ik liep laatst de lerarenkamer binnen voor een bakkie pleur uit het vierkante fabrieksblok dat ze de koffieautomaat noemen. Ik verwachtte protesten van docenten, maar deze leken eerder positief verrast dat er op school nog iemand rondliep die zo’n beker slootwater vrijwillig door de slokdarm durfde te gieten.

Ik denk eigenlijk dat ik vooral erg bang ben dat ik de hele boel hier ga missen. De school, de lesuren, de leraren en leerlingen. Als ik slaag, begint weer een nieuw tijdperk. Ik heb daar uiteraard ontzettend zin in, maar ik ga ervanuit dat ik een deel van de ‘relaxtheid’ van de middelbare school mag inleveren. Er is niemand meer die je de hand boven het hoofd houdt en je mag dus echt een stuk meer je eigen boontjes doppen. Misschien dat ik daarom graag de rol van een laatstejaars op me neem. Ik omarm de gedachte dat ik oud noch jong ben. Want nadat ik mijn kopje koffie heb gezet ’s ochtends, smeer ik netjes mijn bammetjes. Zo ben ik dan ook wel weer.

Jeff van Pommeren

Geef uw mening