Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Anna van Rijnkanaal | 20 april 2018

Scroll naar boven

Top

Geen reacties

Aan een roos zitten doornen

Aan een roos zitten doornen

Ook dit jaar is de rozenactie er weer. En iedereen is erg benieuwd wie zijn of haar geheime aanbidder is dit jaar. Tenminste, daar ben je benieuwd naar als je een roos krijgt. Want het is vaak dat alleen de stelletjes elkaar een roos geven of dat iemand voor de grap doet alsof hij een geheime aanbidder is.

 Het gênante gedoe wanneer je een roos voor je neus krijgt en je helemaal roos wordt van schaamte en denkt: wie heeft me een roos gegeven? En dan vervolgens de roos snel in je kluisje stopt zodat niemand hem kan zien en je voorkomt dat iedereen aan je vraagt: “Oh! Van wie heb je die roos gekregen?” Stiekem geniet je er wel een beetje van, aangezien er toch iemand genoeg om je geeft om een roos voor je te kopen. Ook al is het voor de grap, of is het van je vriendje/vriendin. Het blijft voor hen gênant. En ik? Ik ken dat gevoel niet.

Ik zit hier al vijf jaar op school en niets, nada, noppes. Nog geen enkele keer een roos gehad. Eigenlijk wel triest als je het zo bekijkt. Maar ik ben niet de enige. Er zijn zat mensen op onze school die nog nooit een roos hebben gehad. Ze kunnen dan wel zeggen dat het hun niets boeit, maar we weten allemaal wel beter: het is toch speciaal zo’n roos.

Maar er is nog hoop. Misschien krijgen we dit jaar wel een roosje en anders het jaar daarop. Voor mij is het dan de laatste kans. Dus: kom op nu, allemaal! Geef elkaar een roos, ook al ben je vriendinnen van elkaar (dit zouden jongens namelijk nooit voor elkaar doen). Het is toch een soort teken dat je om elkaar geeft. En ja, het kost geld. Wat een probleem is dit, zeg. Dus je koopt liever frisdrank voor jezelf, dan een klein geschenkje voor je vriend/vriendin, iets wat voor altijd in hun hart zal blijven?

Dus wees eens lief en koop een roos voor elkaar. Anders kunnen we wel stoppen met de rozenactie, toch? Ik bedoel maar, het is een klein gebaar dat de wereld een stuk mooier maakt. Maar ik moet wel toegeven dat als ik een roos zie op de dag dat ze worden uitgedeeld (14 Februari, Valentijnsdag), dat ik enkel de doornen van de roos zie en niet de roos zelf. Zo voel ik me dan ook die dag: erg prikkelig.

“A rose speaks of love silently, in a language known only to the heart.”

Lisa Ritfeld

 

 

Geef uw mening