Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Anna van Rijnkanaal | 21 september 2017

Scroll naar boven

Top

Geen reacties

India, land vol contrasten

India, land vol contrasten

 

Elk jaar rond deze tijd is het weer tijd voor de wiswex. Leerlingen uit 5VWO gaan op stage in het buitenland. Het is een heel bijzondere ervaring, want alles moet zelf georganiseerd worden en uiteindelijk sta je zonder ouders in het buitenland.

We zijn snel geneigd om naar een land te gaan dat een beetje dezelfde cultuur heeft – of waarvan je de cultuur redelijk kent. In tegenstelling tot zulke reizen, zijn wij dit jaar naar India geweest voor onze wiswex. Samen met drie andere scholen zijn wij in februari afgereisd naar Bangalore om daar te helpen op de Parikrma Foundation.

Op donderdag 16 februari hebben wij het vliegtuig naar Frankrijk genomen, om vervolgens over te stappen op een vliegtuig naar Bangalore. We waren met 24 mensen, dus de kans dat er iets misging op het vliegveld was groot. Dit keer was het een meisje dat in haar visum in plaats van o’s nullen had ingevuld. De kans dat de douane in Bangelore haar niet zou binnenlaten was zo groot, dat we haar in Nederland hebben moeten achterlaten op het vliegveld. Het was niet bepaald onverwacht, maar alsnog wel erg zielig. De rest van de reis verliep gelukkig voorspoedig, en om 2 uur ’s nachts stonden wij ineens in India.

Het programma van de week die volgde was volledig volgepland. In het weekend hebben we vooral de toerist uitgehangen, met een bus tot onze beschikking die ons overal heen zou brengen. Vrijdagmiddag begon ons programma al, met een uitstapje naar Christ University om daar rond te gaan kijken. Toen we hier naartoe reden, viel het op dat we erg werden aangekeken. In Nederland denk je niet echt na over het feit dat het merendeel van de mensen blank is, maar als je in India rondrijdt en enorm aangekeken wordt, realiseer je je ineens dat je nu in een omgeving bent waar bijna iedereen getint is. Dat blanken daar blijkbaar erg bijzonder waren, bleek ook de volgende dagen.

Op zaterdag hebben we de School of Management bezocht, waar we verschillende presentaties kregen over start-ups. Daarna zijn we ook nog naar een echt start-up bedrijf van een Nederlander gegaan. Van tevoren hadden we al wel wat gehoord over dit bedrijf, dat het iets met afval scheiden te maken had. Het was in een kleine loods, waar overal zakken met gesorteerd afval lagen. De mensen zaten met hun blote handen en voeten in het afval te wroeten om het te sorteren. Het was indrukwekkend om te zien, en tegelijkertijd voelden we ons er een beetje ongemakkelijk bij om er zo rond te lopen en ze te bekijken. Na een tijdje rondgekeken te hebben, zijn we verdergaan naar de volgende bezienswaardigheid op ons lijstje: de ISKON tempel. Het is de grootste tempel van Bangalore, en ligt op een grote heuvel midden in de stad. Schoenen en tassen mochten niet mee naar binnen en als echte Nederlanders deden we hier natuurlijk erg moeilijk over. Uiteindelijk hebben we ze allemaal toch achtergelaten en zijn we deze prachtige tempel doorgelopen.

De volgende dag hadden we ook weer een vol programma. ’s Ochtends hebben we een paleis bezocht dat ook een zeer populair decor is voor trouwerijen. Terwijl wij er rondliepen, waren de voorbereidingen voor een volgende bruiloft in volle gang. De omgeving was zo mooi, dat het net voelde alsof je in een Disney-film zat. Na de rustige sfeer van het paleis gingen we naar een compleet tegengestelde omgeving. De markt waar we heen gingen was een lokale markt, dus de mensen waren totaal niet op toeristen ingesteld. Het was echt complete chaos die markt, maar toch wel fantastisch om dit zo mee te maken. Een half uurtje op de markt was wel echt genoeg en bij de botanische tuin die we erna bezochten konden we weer een beetje bijkomen van alle drukte. De sfeer daar was echt heel rustgevend. In deze botanische tuin waren ook heel veel lokalen mensen, waardoor wij ook een soort attractie werden. Kleine kinderen werden in onze handen geduwd met de vraag of we met ze op de foto wilden.

Op maandag en dinsdag gingen we naar de Parikrma Foundation, het belangrijkste doel van onze reis. Voor de reis was ons al verteld dat de Parikrma Foundation gratis onderwijs verzorgt voor kinderen uit sloppenwijken. Tijdens de presentatie die we op maandag kregen, bleek dat de school nog veel meer voor de kinderen doet. Ze verzorgen onder andere ontbijt, lunch maar ook de dokter en tandarts en een wekelijkse wasbeurt. Het was heel indrukwekkend om te horen wat ze allemaal voor deze kinderen deden – en allemaal uit de goedheid van hun hart. Echt prachtig! Omdat de school volledig afhankelijk is van donaties, heeft de school uit Tilburg die mee was geld ingezameld en hebben ze dit gedoneerd aan Parikrma. De rest van de dagen op Parikrma hebben we lessen gevolgd, met kinderen gepraat, en zelf ook korte workshops gegeven.

Om ook het verschil tussen een armere en rijkere school te laten zien, zijn we woensdag naar Chrysalis High School geweest. Chrysalis is een privéschool en heeft dus meer geld te besteden dan Parikrma. Dit is vooral te zien aan de voorzieningen van de school: op Chrysalis hadden ze airco, computers en voetbalvelden, terwijl ze op Parikrma maar enkele computers hadden en het speelplein was tegelijkertijd een voetbalveld. Toch waren de kinderen op beide scholen even nieuwsgierig en sociaal.

Het is werkelijk een fantastische week geweest, vol met verassingen en nieuwe ervaringen. Het eten had telkens nieuwe, bijzondere smaken, en buiten waren er altijd zoveel mensen – daarmee vergeleken lijkt Nederland zowat verlaten. Terug zijn in Nederland voelt heel dubbel, want India was echt heel bijzonder, maar toch misten we soms wel de Nederlandse cultuur. Het ziek worden van een groot deel van de groep, heeft de pret totaal niet verpest. Iedereen uit de groep zal het er wel mee eens zijn dat het een onvoorstelbaar mooie reis was, en zeker aan te raden aan anderen. Reislustig of niet, India moet je een keer meegemaakt hebben.

Eline Bouwmeesters

Geef uw mening